Auteur Topic: Vliegtuig Amelia Earhart na 75 jaar wellicht terecht  (gelezen 1359 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Iwan

  • Administrator
  • Platinum Member
  • *
  • vind ik leuk!
  • -Gegeven: 17
  • -Ontvangen: 14
  • Berichten: 23364
  • Locatie: gr
  • Geslacht: Man
    • iwaanidee.nl
    • iwaanidee
    • iwaanidee
    • Iwaanidee.nl Forum
Vliegtuig Amelia Earhart na 75 jaar wellicht terecht
« Gepost op: 1 juni 2013, 01:13:11 »
Citaat van: Telegraaf/Wikipedia
'Legendarisch vliegtuig na 75 jaar terecht'

De mysterieuze verdwijning van de legendarische pilote Amelia Earheart is mogelijk opgehelderd na een zoektocht van 75 jaar.
Onderzoekers hebben op een sonarbeeld een rif ontdekt waarop vermoedelijk haar vliegtuig te zien is.
De zogeheten Lockheed 10E Electra ligt op de bodem van de Stille Oceaan vermoeden de onderzoekers.

De Amerikaanse Earheart stond op het punt om de langste reis rond de wereld ooit te volbrengen
Maar vlak voordat ze in 1937 haar heroïsche tocht van 47.000 kilometer voltooide,
werd de radioverbinding verbroken en is nooit meer iets van haar vernomen.

Earhart werd bekend toen zij als eerste vrouw in 1932 in haar eentje over de Atlantische Oceaan vloog.
Drie jaar daarna ging ze als eerste piloot ooit de Stille Oceaan over.

Op 2 juli 1937 verdween ze spoorloos.
De meeste onderzoekers noemen een brandstofgebrek de oorzaak van de verdwijning.

Laatste vlucht
Op 2 juli 1937 steeg Earhart samen met navigator Fred Noonan op. Hun reisdoel was Howland,
een klein eiland met een lengte van enkele kilometers, 6 meter boven de zeespiegel.
Speciaal voor de recordvlucht was op dit eiland een landingsbaan aangelegd. Het eiland lag op 2556 mijl vliegen.
Hun laatste positiemelding en visueel contact was na 800 mijl toen ze over de Nukumanu-eilanden vlogen.
Een schip van de Amerikaanse kustwacht, de kotter Itasca, lag vlakbij Howland, om Earharts vliegtuig naar het eiland te loodsen.

Maar het werd al snel duidelijk dat Earhart en Noonan weinig praktijkervaring hadden met het gebruik van radionavigatie.
De frequenties die Earhart gebruikte waren niet zo geschikt voor het bepalen van de juiste richting,
en de ontvangst van de berichten die ze verzond was erg slecht. De laagfrequente zend- en ontvangstapparatuur
waarmee de Itasca het vliegtuig had kunnen lokaliseren, had Earhart in Nieuw-Guinea achtergelaten.
Na zes uur vruchteloze pogingen om een tweezijdige radioverbinding op te zetten, verloor de Itasca alle radiocontact.
Een gezamenlijke zoektocht door marine en kustwacht leverde geen spoor van de vliegeniers of hun toestel op.
Earharts en Noonans lot is sindsdien het onderwerp van veel geruchten en speculaties.

Theorieën
Uit recent onderzoek blijkt dat Earhart na het passeren van de Nukumanu-eilanden van haar koers is afgeweken,
en zonder het te beseffen naar een punt op 100 mijl ten noordnoordwesten van Howland vloog.
Een paar uur voor hun verwachte aankomsttijd heeft Noonan nog wel gepoogd de positie te bepalen met behulp
van een sextant, maar zonder een deugdelijke radiopeiling was dit niet goed mogelijk.
Onderzoekers veronderstellen over het algemeen dat het toestel door brandstofgebrek in zee is gestort.
Een onderzoeksgroep van The International Group for Historic Aircraft Recovery (TIGHAR) stelt echter
dat het toestel een noodlanding heeft gemaakt op het eiland Nikumaroro (in het tegenwoordige Kiribati)
en dat Earhart en Noonan daar ten slotte zijn omgekomen. Onderzoek op het onbewoonde eiland hebben
aanwijzingen opgeleverd dat deze theorie ondersteunt.

Een andere theorie stelt dat Earhart en Nooman werden gevangengenomen door de Japanners
toen ze op het eiland Saipan, dat deel uitmaakt van de Marianen Eilanden een noodlanding maakten.
Ze zouden vervolgens op verdenking van spionage zijn geëxecuteerd.

"Ik ben graag de enige die praat;
het spaart tijd en voorkomt argumenten."